MERDİVEN


                                           MERDİVEN

                           Ağır, ağır çıkacaksın bu merdivenlerden,

                           Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak,

                           Ve bir zaman bakacaksın semâya ağlayarak…

                           Sular sarardı... yüzün perde perde solmakta,

                        

        Demiş Ahmet HAŞİM. Ne de güzel söylemiş “Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden” diye.

        Kimimiz ağır ağır, kimimiz hızlı hızlı çıkıyor hayat merdivenini. Çıkarken ya başımız dönüp düşüyoruz ya ayağımız tökezliyor ya da tutunmadan çıkmaya çalışırken elimiz boşluğa geliyor, düşüyoruz. En kötüsü de nedir ?Başkaları tarafından düşürülmek, merdiven sonuna gelmeden düşürülmek ,doya doya basamakları çıkamamak.

       Düşmelerimizi deneyim olarak kabullenip hızla kalkar ve çıkmaya devam ederiz. Arkamıza bakarız neşeli çıktığımız, üzüntülü, hasta, üzgün olduğumuz anları hatırlarız. Ve anlarız ki sonunda merdivenin basamakları bitmiş, elveda zamanı gelmiş. Hoşçakal gençliğim, hoşçakal geçmişim, hoşçakal bugünüm deme zamanı gelmiş.

       Bugün ilk defa Nazilli’de alt geçitte yapılan elektrikli merdivenden yani yürüyen merdivenden çıktım. Çok güzel olmuş. Her iki taraftan dik çıkışlar bayağı zordu. Çıkış yönlü yapılmış. Kolaylık sağlanmış. Hoşuma gitti. Emeği geçen herkese teşekkürler. Konuyla bunun ne ilgisi var, diye düşünebilirsiniz.

       Ben merdivenden iniyordum. Ellerimde poşetler vardı. Tam inmiştim ki yan tarafımdaki elektrikli merdivenden biner binmez düşen bir kadını gördüm. Arkamdan bir genç kadın çığlık attı; ay yardım edelim, diye. Atatürk demiş ya “Bütün ümidim gençliktedir” diye. Bugün bir kez daha görünce çok sevindim, ümitlendim. Düşen bayanın arkasında genç bir erkek evladımız hemen tutup kaldırdı.Elinden tuttu yan taraftan yürüyerek çıkalım,dedi.Düşen kadın başım döndü ,diyerek elinden tuttu.Belki gerçekten başı döndü,belki de merdivene binemedi ,demesinler diye mi böyle dedi bilemiyorum. Bu arada bir şarkı var ya “Kapı açık, arkanı dön ve çık” diye. Kapı yoktu önünde de arkasını döndü ve merdivenden çıktı. Kim mi? Eşi. Eşine yardıma koşamadı. Yürüyen merdivenden inmek mi zor geldi,yoksa düşe kalka gelir peşimden mi dedi içinden bilemiyorum.Gençlerimize teşekkürler, elinden tutup çıkardılar.

      İşte bu olay bana hayat merdivenlerinden çıkışımızı, çıkamayışımızı düşündürdü. Bir de merdivenleri çıkarken tamamen engellenenleri aklıma getirdi. Kimleri mi?

     Aybükelerimizi, Necmettinlerimizi, Erenlerimizi, Mehmetlerimizi, Mehmetçiklerimizi,

Pınarlarımızı, Leylalarımızı, Alperenlerimizi, Eylüllerimizi, Ecrinlerimizi, Özgecanlarımızı…

      Daha nice cinayetlere kurban giden çocuklarımızı, genç kızlarımızı, kadınlarımızı, vatan uğruna şehit düşen gençlerimizi, sudan sebeplerle öldürülen binlerce insanlarımızı….

      Merdivenlerden ağır ağır çıkalım. El ele, kol kola çıkalım. Kimse kimseye engel olmasın. Semaya baktığımızda ağlamayalım. Yeşil yapraklarımızı koparıp atmayalım.

      Ümitler kırılmasın, hayaller yıkılmasın, analar babalar evlatsız, evlatlar anasız babasız kalmasın. Yuvalar eşsiz kalmasın.

kusogluincilay@gmail.com

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
11Haz

MERDİVEN

05Haz

SINAV

29May

NE GÜZEL KUMANDAN, NE GÜZEL ORDU

26May

ÖÖRTMENİM!

21May

YİNE

saniye sonra kapatılacak. REKLAMI GEÇ
uğur soğutma aş